จบไปแล้วอีกปีหนึ่ง สำหรับรายการ UEFA Champions League สำหรับ Real Madrid
 
เป็น "ปีที่ 6" ติดต่อกันแล้ว ที่ Real Madrid "ไม่สามารถ"ผ่านรอบ 16 ทีมสุดท้ายไปได้
 
ด้วยผลการแข่งขันจากการจัดทีมที่แสนแปลก ของ "Manuel Pellegrini" ในนัดแรก
 
ซึ่งจบด้วยการบุกไป "แพ้" 0 ประตูต่อ 1
 
 
ทุกความหวังของกองเชียร์ราชันทั่วโลก จึงอยู่ที่นัดที่ 2 ของการแข่งขัน
 
เมื่อเริ่มเกมมา นัดนี้ "Manuel Pellegrini" จัดทีมไม่แปลก เหมือนในนัดแรก
 
ทุกคนเริ่มใจชื้น
 
...
 
และทันทีที่เสียงนกหวีดแห่งการแข่งขัน ณ เวลา 02.45 น. ตามเวลาในไทย ดังขึ้น
 
Madrid บุกแหลก และเพียงแค่ 6 นาที ก็ได้ประตูขึ้นนำ
 
สถานการณ์ตอนนั้นคือ ประตูรวม 1-1
 
Madrid ต้องการอีก 1 ประตู
 
ทางด้าน Lyon ก็ต้องการ 1 ประตูเช่นกัน
 
แต่ถ้า Lyon ไำด้ 1 ประตูนั้น Madrid ต้องยิงคืน 2 ลูกสถานเดียวจึงจะชนะ
 
...
 
แต่ที่นี่คือ "Santiago Bernabeu"
 
แฟน Madrid ทุกคนรู้ดีว่า 1 ประตูนั้นไม่ยากเกินที่จะได้
 
และก็รู้ว่าไม่ยากเกินเช่นเดียวกันที่จะไม่เสียประตู
 
...
 
แต่ยิ่งทุกวินาทีผ่านไป
 
เกมยิ่งแผ่วลง
 
แผ่วลง
 
Madrid มีโอกาสนำ 2-0 3-0 4-0 แต่ "ทำไม่ได้"
 
...
 
1 ลูกที่ยิงไปโดนเสาเต็มๆ
 
1 ลูกที่ยิงไปติดโกล ทั้งที่แค่ส่งต่อก็จะมีมุมโล่งๆ
 
และอีกหลายๆลูก ที่ไม่สามารถ "จบ" สกอร์ได้
 
...
 
และเมื่อมาถึงครึ่งหลัง
 
Lyon ซึ่งครึ่่งแรก ไม่มีโอกาสได้บุก
 
กลับมีโอกาสบุก จน Madrid ไม่ได้บุกแทน
 
...
 
และแล้ว
 
...
 
ฝันร้ายก็เกิดขึ้น
 
ในนาทีที่ 75
 
Lyon "ได้ประตู"
 
...
 
แฟน Madrid รู้ดีว่า 15 นาที กับ 2 ประตู "ไม่ทันแล้ว"
 
ความสุขอย่างอธิบายไม่ได้ เนื่องด้วยความมั่นใจสุดๆในนาทีที่ 6
 
ตอนนี้กลายเป็นความ "สิ้นหวัง" และไร้ซึ่งความมั่นใจใดๆทั้งสิ้น
 
...
 
เกมที่ 2 จบลงไปที่ สกอร์ 1-1
 
ผลรวม 2 นัด Lyon ผ่านเข้ารอบด้วยประตูรวม 2-1
 
 Madrid ตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายของรายการ UEFA Champions League เป็นปีที่ 6 ติดต่อกัน
 
...
 
คำถามคือ
 
เราจะลุกขึ้นยืนได้หรือไม่
 
เราจะทำอย่างไรต่อไป
 
เรายังมี "หวัง" มากแค่ไหน
 
เรายังเหลือ "ศรัทธา" หรือไม่
 
...
 
แม้ทุกคนจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
 
"ปีหน้าเอาใหม่"
 
แต่ ณ วันนี้
 
ผมรู้สึก "หมดหวัง" จริงๆ
 
...
 
เกียรติยศ ศักดิ์ศรี ของสโมสร ณ วันนี้
 
ถูกเหยียบย่ำ
 
ถูกเหยียดหยาม
 
ถูกวิพากย์วิจารณ์
 
ถูกประนาม
 
...
 
แต่ถึงแม้จะ "หมดหวัง"
 
แต่ถ้าเรามัวแต่ผวงถึงอดีต
 
"อดีต" ซึ่งแก้ไขอะไรไม่ได้
 
แล้วไม่เดินหน้าต่อไป
 
เราก็ "จบ" ไปพร้อมกับเกม
 
เราจำต้องก้าวไปข้างหน้า
 
แล้วค่อยๆ เสาะแสวงหา "ความหวัง" ต่อไป
 
.............................................................................................................................................